علت سکته مغزی

علت ابتلا به سکته مغزی چیست؟

علت سکته مغزی به نوع سکته وابسته است. سه نوع سکته مغزی اصلی شامل حمله موضعی زودگذر، سکته مغزی خونریزی و حمله موضعی هستند. سکته مغزی موضعی زودگذر به دلیل یک انسداد زودگذر در شریان اتفاق می‌افتد که به مغز می‌رسد. این انسداد معمولا توسط یک لخته خون ایجاد می‌شود که جراین خون را از بخش‌های مختلف به مغز متوقف می‌کند. چنین سکته‌ای معمولا از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد و بعد از آن جریان خون به حالت طبیعی بر می‌گردد.

مثل سکته موضعی زودگذر، علت سکته مغزی موضعی نیز شامل انسداد در شریان‌های خونی است که به مغز می‌رسند. این انسداد ممکن است به وسیله لخته خونی ایجاد شود. این نوع از سکته مغزی ممکن است به دلیل تصلب شرایین (سخت شدن دیواره رگ‌ها) باشد. با این عارضه پلاک‌های خون (یک ماده چرب) یک دیوار محکم را می‌سازد که در رگ خونی گیر می‌کند؛ یک قطعه پلاکی می‌شکند و در رگ‌ها انسداد ایجاد می‌کند که این انسداد جریان خون را قطع می‌کند و منجر به سکته موضعی می‌شود.

سکته خونریزی نیز از سویی دیگر به دلیل ترکیدن یا پاره شدن رگ خونی اتفاق می‌افتد که باعث می‌شود خون از آن نشت کند. نشت خون در اطراف بافت‌های مغزی منجر به افزایش فشار اطراف سلول‌های مغزی می‌شود. به طور کُلی علت سکته مغزی خونریزی شامل دو مورد است. این دلایل شامل اتساع عروق (سست شدن و تورم رگ‌های خونی) هستند که معمولا به دلیل فشار خون بالا اتفاق می‌افتد. علت دیگر نیز عارضه‌ای به نام نقص رگ‌های خونی است که به معنی ارتباط غیر عادی بین سیاهرگ‌ها و سرخرگ‌هاست. این عارضه می‌تواند به خونریزی رگ‌های مغزی منجر شود.

فاکتورهای پر ریسک سکته مغزی

علت سکته مغزی شامل یک سری عوامل مشخص می‌شود که به طور مستقیم فرد را در معرض این اختلال قرار می‌دهند. طبق شواهد موجود فردی که فاکتورهای پرریسک بیشتری داشته باشد، بیشتر در معرض سکته مغزی قرار دارد. برخی از این فاکتورهای خطرزا شامل:

رژیم غذایی

یک رژیم غذایی نامناسب از دلایل مستقیم سکته مغزی می‌باشد. این رژیم مقادیر زیادی از مواد مغذی زیر را شامل می‌شود:

  • نمک
  • چربی‌های اشباع
  • اسیدهای چرب ترانس
  • کلسترول
  • و …

تحرک کم

کم تحرکی یا تمرین بدنی کم می‌تواند ریسک ابتلا به سکته مغزی را به طور قابل توجهی افزایش دهد.  تمرین‌های بدنی قاعده‌مند و منظم مزایای بسیار زیادی دارد. متخصصان توصیه می‌کنند که یک بزرگسال در هفته حداقل 5/2 ساعت فعالیت هوازی داشته باشد. این ورزش‌های هوازی می‌تواند شامل چند پیاده‌روی 5/0 ساعته باشد.

مصرف الکل

اگر به مقدار زیادی الکل می‌نوشید، ریسک سکته مغزی در شما بسیار بالاست. الکل یکی از مهم‌ترین علت‌های سکته مغزی است که بهتر است کنار گذاشته شود. اگرچه تاثیرات منفی مقدارهای کم این ماده نیز به اثبات رسیده است، اما اگر به مقدار زیادی مصرف شود، قطعا آسیب‌زا خواهد بود. مقدار بیش از حد الکل می‌تواند فشار خون و مقدار تری گلیسرید خون را افزایش دهد و منجر به تصلب شرایین شود.

مصرف تنباکو

استفاده از دخانیات یا به طور کُلی تنباکو می‌تواند ریسک سکته مغزی را در شما افزایش دهد.  این ماده می‌تواند به رگ‌های خونی و قلب آسیب‌های شدیدی را وارد کند. این موضوع زمانی که شما در حال مصرف دخانیات هستید شدیدتر خواهد بود؛ چراکه نیکوتین موجود در تنباکو می‌تواند فشار خون را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

پیشینه شخصی

برخی از علت‌های سکته مغزی عواملی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که تحت کنترل شما نیست. این بیماری می‌تواند با موارد زیر نیز در ارتباط باشد:

  • سابقه خانوادگی: ریسک سکته مغزی در برخی خانواده‌ها به دلیل مشکلات ژنتیکی بیشتر است. مثلا در خانواده‌ای که فشار خون ارثی است، ریسک ابتلا به سکته مغزی تقریبا بالاست.
  • جنسیت: طبق شواهد موجود هم مردان و هم زنان به سکته مغزی مبتلا می‌شوند اما این عارضه در زنان کمی بیشتر از مردان است.
  • سن: با افزایش سن فرد، ریسک سکته مغزی نیز افزایش می‌یابد.
  • نژاد: برخی از تحقیقات مختلف نشان می‌دهند که سکته مغزی در برخی از نژادها بیشتر از سایرین رخ می‌دهد. البته منظور از نژاد در اینجا ملیت است که عوامل دیگری نیز می‌توانند در آن موثر باشند.

سلامت عمومی

برخی از مشکلات پزشکی و بیماری‌ها می‌توانند علت سکته مغزی قرار باشند. این بیماری‌ها شامل:

  • سابقه سکته مغزی در گذشته
  • فشار خون بالا
  • کلسترول خون بالا
  • اختلالات قلبی عروقی مثل تنگی عروق کرونر
  • نقص‌های مادرزادی قلبی
  • ضربان قلب نامنظم و گشادی دریچه‌های قلب
  • انواع دیابت
  • بیماری گلبول‌های قرمز داسی شکل

برای اینکه بیشتر با عوامل پرخطر سکته مغزی آشنا شوید، بهتر است با پزشک خود صحبت کنید.

تشخیص علت سکته مغزی

بعد از اینکه علت سکته مغزی را بررسی کردیم، باید به تشخیص احتمالی آن کمک کنیم. در این مرحله پزشک از اعضای خانواده شما می‌خواهد تا علائم خود و کارهایی را که انجام می‌دهید، توضیح دهند. آنها سوابق پزشکی شما را بررسی می‌کنند و ریسک‌ ابتلا به سکته مغزی را در شما می‌سنجند. آنها همچنین در جلسات معاینه موارد زیر را نیز در نظر می‌گیرند:

  1. داروهای مصرفی
  2. فشار خون
  3. ضربان قلب و نبض

در طول فرایند تشخیص احتمالا تست‌های فیزیکی نیز از شما گرفته می‌شود تا پزشک بتواند سلامت شما را ارزیابی کند. این تست‌ها شامل:

  • تعادل
  • هماهنگی عصبی
  • ضعف
  • بی‌حسی در صورت، بازوها و پاها
  • علائم گیجی
  • مشکلات دیداری

پزشک شما در مراحل بعد تست‌های تخصصی را نیز از شما می‌گیرد. انواع مختلفی از تست‌ها برای تشخیص دقیق سکته مغزی استفاده می‌شود. این تست‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا موارد زیر را تشخیص دهد:

_سابقه سکته مغزی

_علت سکته مغزی چیست؟

_چه قسمتی از مغز در اثر سکته مغزی دچار آسیب شده است

_آیا هنوز در مغز خونریزی وجود دارد

همچنین این تست‌های تشخیصی می‌توانند مشخص کنند که احتمال اینکه علائم شما مربوط به اختلال دیگری باشد چقدر است.

تست‌های تشخیصی سکته مغزی

همانطور که گفتیم برخی از تست‌هایی که پزشک تجویز می‌کند، می‌تواند علت سکته مغزی را آشکار کند. شما ممکن است در طول فرایند تشخیص تحت آزمایش‌های مختلفی قرار بگیرید که باعث اطمینان شما از وقوع یا عدم وقوع سکته مغزی می‌شوند. برخی از این آزمایشات به شرح زیر هستند:

آزمایش خون

پزشک شما ممکن است برای کمک به تشخیص خود از آزمایش خون کمک بگیرد. آزمایش خون شامل موارد زیر خواهد بود:

  • سطح قند خون شما
  • احتمال داشتن عفونت در بدن
  • سطح پلاکت‌های خون
  • سرعت انعقاد خون

MRI و سی تی اسکن

از آنجایی که عکس‌برداری یکی از مهم‌ترین مراحل تشخیص علت سکته مغزی است، شما ممکن است تحت آزمایش‌های MRI و سی تی اسکن قرار بگیرید. MIR به پزشک کمک می‌کند آسیب دیدن سلول‌ها و بافت‌های مغز را بررسی کند. همچنین سی تی اسکن یک تصویر واضح و دقیق از مغز شما ارائه می‌کند که هر گونه خونریزی و آسیب مغزی را نشان می‌دهد. همچنین ممکن است سایر مشکلات مغزی که به علائم شما مربوط هستند نیز با استفاده از این آزمایش‌ها مشخص شوند.

نوار قلب (EKG)

پزشک شما ممکن است از الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب نیز استفاده کند. این تست بسیار ساده است و فعالیت الکتریکی قلب را نشان می‌دهد. به کمک این تست می‌توان ریتم قلب را بررسی کرد و سرعت ضربان قلب را اندازه‌گیری کرد. برخی از مشکلات قلبی و عروقی که به سکته منجر می‌شوند را می‌توان با این تست تشخیص داد. مثلا سابقه حمله قلبی، آنفارکتوس یا برخی از انسدادهای عروقی را می‌توان از این طریق شناسایی کرد.

آنژیوگرافی مغزی

تست دیگری که ممکن است برای شناسایی علت سکته مغزی به کار برود، آنژیوگرافی یا رگ نگاری است. این تست جزئیاتی را در مورد رگ‌های گردن و مغز شما ارائه می‌کند. این اطلاعات می‌توانند لخته‌ها یا انسدادهای درون رگ‌های مغزی را که به علائم شما مربوطند به خوبی نشان دهند.

تست فراصوت کاروتیدی

این تست که با نام دوپلکس اسکن کاروتید نیز شناخته می‌شود وضعیت پلاک‌های درون رگ‌های کاروتید (که خون را به گردن و مغز می‌برند) نشان می‌دهد. هر گونه انسداد یا تنگی عروق کاروتید که ارتباط زیادی با سکته مغزی دارند، توسط این تست تشخیص داده می‌شوند.

اکوکاردیوگرافی

اکوکاردیوگرافی می‌تواند لخته‌های خونی درون قلب را به پزشک نشان بدهد. این لخته‌های ممکن است به مغز رفته و منجر به سکته مغزی شوند.

درمان سکته مغزی

ارزیابی و تشخیص درست پزشکی به منظور درمان انجام می‌شود و در غیر این صورت کاربردی ندارد. بعد از اینکه علت سکته مغزی مشخص شد، درمان و ریکاوری بعد از آن از اهمیت بالایی برخوردار است. به گفته متخصصان هر چقدر زمان از دست بدهید، به همان مقدار مغزتان را از دست می‌دهید؛ این جمله اهمیت اقدام زودهنگام را مشخص می‌کند.

به طور کُلی می‌توان گفت که درمان سکته مغزی به نوع آن و علت سکته مغزی بستگی دارد:

سکته مغزی موضعی و حمله موضعی زودگذر

این نوع از حملات مغزی به دلیل ایجاد لخته خون یا انسداد در عروق مغز رخ می‌دهند. به همین دلیل به طور تکنیکی این سکته‌ها درمان تقریبا مشابهی دارند که شامل:

داروهای ضد انعقاد خون

یکی از بارزترین مثال‌ها در این نوع داروها آسپرین است که برای دفاع از بدن در برابر لخته شدن خون و سکته مغزی است. داروهای ضد انعقاد خون باید 24 تا 48 ساعت قبل از اینکه علائم سکته شروع شوند باید مصرف شوند. داروهای ضد لختگی

داروهای ترومبولیتیک می‌توانند لخته‌های خون ایجاد شده در رگ‌ها را بشکنند که باعث می‌شود از سکته مغزی اجتناب شود و آسیب به مغز را کاهش دهند.

چنین دارو‌هایی انواع مختلفی دارند و یک کلید طلایی برای مقابله با سکته موضعی محسوب می‌شوند. این داروها لخته‌های خون را در خود حتل می‌کنند و اگر 3 تا 5 ساعت بعد از علائم سکته باید مصرف شوند. افرادی که این داروها را دریافت می‌کنند به راحتی در مقابل سکته مغزی ریکاوری می‌شوند. با مصرف این داروها به صورت تزریقی می‌توان آثار سکته را کاهش داد و تا حد زیادی از ناتوانی‌های خود بکاهد.

ترومبکتومی مکانیکی

همانطور که از نام این پروسیجر مشخص است، مکانیکی محسوب می‌شود. در طول این فرایند پزشک کاتتر خود را وارد رگ‌های بزرگ داخل سر می‌کند. از آنجایی که علت سکته مغزی بیشتر شامل لخته شدن و انسداد رگ است، این روش بسیار مناسب است. این روش تهاجمی است و یک جراحی محسوب می‌شود که 6 تا 24 ساعت بعد از سکته به کار می‌رود.

استَنت

اگر پزشک شما تشخیص دهد که دیواره‌های  رگ‌های شما تنگ شده یا رگ‌ها مسدود شده‌اند، ممکن است پروسیجری را تجویز کنند که در برابر تنگ شدن دیواره رگ مقاوت کند. این پروسیجر شامل قار دادن یک فنر به اسم استنت داخل رگ است که رگ را باز نگه می‌دارد.

جراحی

در برخی موارد نادر ممکن است سایر روش‌های درمانی جوابگو نباشند و پزشک جراحی را توصیه کند. با جراحی می‌توان پلاک‌های ایجاد شده در رگ‌ها را از بین برد. این کار را می‌توان با استفاده از یک کاتتر  یا اگر اندازه لخته بزرگ است با استفاده از گشاد کردن رگ انسداد را از بین می‌برند.

سکته مغزی خونریزی

علت سکته‌ مغزی شامل خونریزی و نشت خون در مغز است که به روش‌ها و استراتژی‌های درمانی مختلفی احتیاج دارد. درمان‌های این نوع سکته شامل:

داروها

برخلاف سکته موضعی، اگر دچار سکته خونریزی شدید، هدف از درمان این است که خون را لخته کنند تا از خونریزی آن جلوگیری می‌شود. علاوه بر این ممکن است داروهایی به شما داده شود که تنگ‌کننده‌های عروق شما را غیرفعال کند.

شما همچنین ممکن است داروهایی را برای کاهش فشار خون، جلوگیری از تشنج، کاهش فشار داخل مغز و جلوگیری از تنگی عروق مصرف کنید.

فنرگذاری

در طول این پروسیجر پزشک شما یک تیوب بلند را به منطقه‌ای که دچار خونریزی شده می‌فرستد و رگ‌های خونی را می‌بندد. سپس یک وسیله فنر مانند را داخل رگ می‌فرستند تا از خونریزی رگ جلوگیری کند.

کلمپ گذاری

در طول آزمایش‌های تصویری پزشک شما ممکن است یک اتساع عروقی یا گشادن شدن رگ‌ها را تشخیص بدهد که ممکن است باعث خونریزی شود. برای جلوگیری از خونریزی‌های اضافی، جراح ممکن است یک کلمپ کوچک را در ابتدای قسمت گشاد شده قرار بدهد.

جراحی

اگر پزشک شما یک اتساع عروقی را که دچار پارگی شده است ببیند، ممکن است یک جراحی را برای اجتناب از خونریزی‌های بیشتر انجام بدهد. همچنین در این روش ممکن است از کرانیوتومی نیاز باشد تا فشار داخل مغز را کاهش بدهد؛ این کار می‌تواند از بروز یک حمله مغزی شدید جلوگیری کند. چراکه علت سکته مغزی بیشتر عامل افزایش فشار داخل مغز است.

داروهای سکته مغزی

داروهای متنوعی برای درمان سکته به کار می‌روند. داروهایی که پزشک شما تجویز می‌کند به طور گسترده به نوع سکته مغزی بستگی دارد. هدف از استفاده از این داروها این است که از سکته مغزی بعدی جلوگیری کنند. این در حالی است که بقیه داروها برای جلوگیری از وقوع سکته برای اولین بار هستند.

برخی از معمول‌‌ترین داروها برای مقابله با سکته مغزی شامل موارد زیر هستند:

داروی تجزیه کننده بافت. این داروی اورژانسی می‌تواند در طول سکته مغزی لخته‌های خونی را که ممکن است منجر به سکته مغزی شوند، بشکند. این تنها دارویی است که به راحتی در دسترس قرار دارد و مصرف آنها می‌تواند 3 تا 5/4 ساعت بعد از علائم ابتدایی سکته آغاز شود. این دارو مستقیماً به داخل رگ تزریق می‌شود و به سرعت کار خود را آغاز می‌کند. اثرات این دارو باعث کاهش ریسک مشکلات بعد از سکته می‌شود.

داروی ضد انعقاد خون. همانطور که در قسمت‌های قبل دیدیم، یکی از مهم‌ترین علت سکته مغزی لخته شدن و انعقاد خون درون رگ‌هاست. بنابراین این داروها می‌توانند توانایی لخته شدن خون را به طور قابل توجهی کم کنند. معمول‌ترین نمونه این داروها وارفارین است. ضمنا این داروها می‌توانند از بزرگ‌تر شدن لخته‌های موجود در خون جلوگیری کنند تا در آینده منجر به سکته نشوند.

داروهای ضد پلاکت. این داروها نیز با جلوگیری از جمع شدن پلاکت‌های خون، از ایجاد لخته توسط آنها جلوگیری می‌کند. معمول‌ترین ضد پلاکت شامل آسپرین و پلاویکس هستند. این داروها می‌توانند در اجتناب از سکته‌های موضعی و به خصوص در جلوگیری از سکته دوم مفید باشند. اگر تا به حال تجربه سکته را نداشته‌اید، شما باید تنها از آسپرین و داروهای پیشگیرانه استفاده کنید. البته تمام این موارد به توصیه پزشک نیاز دارند.

داروهای استاتین. یکی از علت سکته مغزی بالا بودن میزان کلسترول در خون است. استاتین‌ها با کاهش سطح کلسترول خون می‌توانند از وقوع سکته مغزی پیشگیری کنند. این داروها از ساخت آنزیمی که می‌تواند کلسترول را به پلاک تبدیل کند، جلوگیری می‌کنند. پلاک‌ها همان لخته‌های بزرگ و چسبانکی هستند که درون رگ‌ها می‌مانند و انسداد ایجاد می‌کنند. معروف‌ترین داروهای استاتین شامل رزواستاتین، سیمواستاتین و آترواستاتین هستند.

داروهای ضد فشار خون. قطعا یکی از عوامل خطرزاو پر ریسکی که می‌تواند به بروز سکته مغزی منجر شود، فشار خون بالاست. فشار خون بالا منجر به ساختن قطعات پلاک‌ مانند درون رگ‌ها می‌شوند و این قطعات می‌توانند مسیر شریان‌ها را مسدود کنند. بنابراین کنترل فشار خون تاثیر زیادی در اجتناب از سکته مغزی دارد.

از میان داروهایی که در این قسمت از آنها نام بردیم، پزشک یک یا چند دارو را برای شما تجویز می‌کند تا از سکته مغزی مجدد جلوگیری کنند. تجویز داروها به عواملی مثل علت سکته مغزی، شرایط فیزیکی و سوابق بیماری شما بستگی دارد.

ریکاوری سکته مغزی

سکته مغزی ممکن است به عوارض و ناتوانی‌های بلند مدتی منجر شود که زندگی فرد را درگیر می‌کنند. بنابراین بسیاری از افرادی که دچار سکته مغزی می‌شوند باید تحت درمان و ریکاوری قرار بگیرند. یکی از مهم‌ترین مراحل در ریکاوری سکته مغزی کاردرمانی و گفتاردرمانی مناسب است. بسیار مهم است که ریکاوری را در سریع‌ترین زمان ممکن آغاز کنید. در واقع ریکاوری سکته در بیمارستان آغاز می‌شود. تیم مراقبت در بیمارستان وضعیت شما را باثبات می‌کند و اثرات سکته را تا حد ممکن از بین می‌برد. ریکاوری در بیمارستان و در سریع‌ترین زمان ممکن بسیار مهم است اما ریکاوری بلند مدت در مراحل بعدی صورت می‌گیرد.

به طور کُلی ریکاوری بر قسمت‌های اصلی تمرکز می‌کند:

گفتاردرمانی

یک سکته مغزی می‌تواند منجر به بهبود مهارت‌های زبانی و کلامی بیمار شود. یک گفتاردرمان مناسب با فرد کار می‌کند تا دوباره درست صحبت کردن را تمرین کند. اگردر  مهارت‌های ارتباطی نیز دچار مشکل باشید، گفتاردرمان یکی از بهترین افرادی است که می‌تواند به شما کمک کند. کلینیک کاردرمانی و گفتاردرمانی فاطمه باقرزاده یکی از بهترین مراکز گفتاردرمانی است که به راحتی راه‌حل‌های جدید و پیشرفته را در اختیار شما قرار می‌دهد.

درمان‌های شناختی

بسیاری از افراد ممکن است بعد از سکته مغزی در مهارت‌های فکری و استنتاج خود تغییر کنند. این ممکن است به تغییرات رفتاری منفی منجر شود. یک درمانگر شناختی می‌تواند به شما در بازیابی الگوی‌های فکری و رفتاری خودتان کمک کند. از آنجایی که سکته مغزی تاثیر زیادی بر احساسات بیماران دارد، این بخش نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. معمولا این روش‌ها توسط کاردرمان‌ها طی می‌شوند.

آموزش مهارت‌های حسی

اگر بخشی از بدن فرد در اثر سکته مغزی دچار بی‌حسی یا نقص در حس شده‌ باشند، می توان با آموزش بخشی از این مهارت‌ها را دوباره بازیابی کرد. از آنجایی که برخی از فاکتورهای سکته مغزی می‌توانند مهارت‌های حسی را هدف بگیرند، این بخش نیز در اغلب افراد مهم است. احساساتی مثل حس دما، فشار و درد باید بازیابی شوند. البته همانطور که قبلا هم اشاره کردیم تشخیص علت سکته مغزی در چنین مواردی بسیار مهم است.

کاردرمانی

قدرت و بازدهی ماهیچه‌های بدن نیز می‌توانند در اثر سکته مغزی دچار ضعف شوند و در این صورت توانایی حرکت فرد دچار اختلال می‌شود. یک کاردرمان ماهر می‌تواند با شما کار کند تا قدرت و تعادل خود را باز یابید و راه‌هایی برای رفع محدودیت‌های خود پیدا کنید. از آنجایی که ضعف بدنی و ناتوانی‌های جسمی از مهم‌ترین عوارض سکته مغزی هستند، کاردرمانی یک مرحله مهم و قطعی در ریکاوری محسوب می‌شود.

چگونه می‌توان از سکته مغزی پیشگیری کرد؟

شاید با خود بگویید که کسانی که تا به حال دچار سکته مغزی نشده‌اند و نیازی به کاردرمانی ندارند چگونه می‌توانند از این بیماری اجتناب کنند. شما می‌توانید با برداشتن چند قدم کوچک و از بین بردن علت سکته مغزی، از این بیماری در امان بمانید. این اقدام‌ها معمولا شامل تغییراتی در سبک زندگی می‌شوند. در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

ترک سیگار: سیگار یکی از مهم‌ترین علت‌های سکته مغزی است که با کنار گذاشتن آن می‌توان تا حد زیادی از سکته جلوگیری کرد.

ترک الکل: ترک مصرف الکل یا کاهش قابل توجه آن می‌تواند ریسک ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها، از جمله سکته مغزی را کاهش دهد. مصرف الکل فشار خون را افزایش می‌دهد.

وزنتان را پایین نگه دارید: وزنتان را در سطح ثابت و مناسبی نگه دارید. اضافه وزن و چاقی می‌تواند احتمال این بیماری را افزایش دهد. برای مدیریت وزنتان می‌توانید:

  • رژیم غذایی پر از میوه و سبزیجات داشته باشید
  • غذاهایی با چربی و کلسترول بسیار کم مصرف کنید
  • فعال باشید و یک ورزش را به صورت دائمی دنبال کنید
  • با کاهش مصرف نمک فشار خونتان را در یک حد مناسب نگه دارید

به صورت مرتب آزمایش بدهید: همیشه سلامت بمانید. این بدان معنی است که سعی کنید فاکتورهای ابتلا سکته مغزی را از خود  دور نگه دارید و با پزشکتان در ارتباط باشید. همیشه وضعیت سلامت عمومی خود را در کنترلتان نگه دارید. موارد زیر به شما کمک می‌کند:

  • فشار خون و کلسترول خونتان را بررسی کنید
  • با پزشکتان در مورد سبک زندگی خود صحبت کنید
  • با پزشکتان در مورد داروهای مصرفی خود صحبت کنید
  • هر گونه مشکل قلبی و عروقی را در خود شناسایی کنید
  • علت سکته مغزی در اطرافیانتان را بشناسید و از آن پیشگیری کنید.
  • اگر دیابت دارید برای کنترل آن اقدام کنید

انجام دادن تمام این آزمایشات و رعایت تعادل در آنها می‌تواند به اجتناب از سکته مغزی کمک کند.

سخن آخر با کلینیک باقرزاده

کلینیک کاردرمانی و گفتاردرمانی فاطمه باقرزاده با سال‌ها تجربه در درمان و ریکاوری سکته مغزی، یکی از بهترین مراکز کاردرمانی در کرج است. شما می‌توانید با مراجعه به این مرکز به تشخیص و درمان سکته مغزی در خود و اطرافیانتان کمک کنید. همچنین کلینیک باقرزاده  با ارائه خدمات کاردرمانی و گفتاردرمانی در منزل تا حد زیادی به سهولت کار شما کمک می‌کند. برای مشاوره بیشتر در این مورد، می‌توانید با شماره تماس این کلینیک تماس حاصل فرمایید. از توجه شما متشکریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *